Posted on

Oermens met Nike armband

Sinds een week heb ik de nieuwste gadget van Nike, de Fuelband SE. Het is een hippe armband die met lampjes en teksten mijn activiteit meet en me aanmoedigt meer te bewegen. Eigenlijk is het een veredelde stappenteller, die op basis van onnavolgbare algoritmes berekent hoeveel calorieën ik verbruik, of zoals Nike ze noemt: NikeFuel’s. Het zou Nike niet zijn als ze er niet een competitie van maken. Dus kan ik me vergelijken met de gemiddelde Fuelbanddrager of met mijn leeftijdscategorie, die tot mijn verbazing actiever blijkt te zijn dan het gemiddelde. Ik moet 2850 Fuels verbranden om het gemiddelde te verslaan. Daarom zette ik mijn doel eerst op 3000. Met het heen en weer lopen naar de koffieautomaat en een wandeling in de pauze is dat te halen. Aangezien ik dagelijks sport, heb ik na twee dagen mijn doel hoger gezet, op 3300. Een half uurtje circuittraining volstaat om dat te halen. Ook is het boeiend om te zien dat ik in mijn slaap blijkbaar bewegingloos lig, zeven a acht Fuel’s zijn de opbrengst van een nacht, dat is dus één per uur.

Lopend door de Ardennen valt pas op hoe weinig ik normaal gesproken beweeg. Klimmend over heuvels en ploeterend door de blubber verbruik ik 1200 Fuel’s per uur. Vandaag eindig ik boven de 7000! Zoveel lukt niet elke dag. Het roept bij mij de vraag op, wat nu eigenlijk een goed niveau zou zijn. Kinderen moeten drie uur per dag bewegen, zegt men. Waar dat vandaan komt, weet ik niet. De mijne halen niet meer dan een half uur, fietsend van en naar school. Mogelijk is er wetenschappelijk onderzoek waar de opvoeders zich op baseren, maar ik vermoed dat het zomaar geroepen wordt omdat het goed klinkt. Ik heb een vermoeden dat het uit de Paleo-hoek komt.

De paleo-gedachte is een levensfilosofie, die ervan uitgaat dat we -omdat we als jager-verzamelaar geëvolueerd zijn, het lichaam ontwikkeld hebben dat we nu nog hebben- moeten leven als een wilde op de savanne dat ooit gedaan moet hebben. Het paleodieet is bekend: eet geen prefab industrieel voer. Exit met door R&D afdelingen ontwikkelde en door marketeers geteste combinaties van (trans)vetten, glucosestroop en zout. Weg met McDonalds en Coca Cola. Verstandig. Maar voor sommigen is het meer dan een verstandig advies, voor hen is dit een soort religie, met geboden en verboden. Ik zou het meer een goed uitgangspunt noemen. Het kan zeker geen kwaad om gemanipuleerd en geprefabriceerd voer te mijden. Mijn favoriete richtsnoer is: ‘eet niets dat je niet met een scherpe stok kan vangen’. De echte paleofilosoof vind dat we ook moeten leven als een aboriginal. Volgens de antropologen besteden de jager-verzamelaars niet meer dan drie uur per dag aan ‘werk’: aan het jagen, verzamelen en onderhouden van hut en gereedschap. De nog resterende indianenstammen aan de amazone bevestigen dit beeld. De oermens was hartstikke lui. Geen sport, geen spel, slechts een enkel dansje. Voor de rest staarden ze in het vuur.

Maar hoeveel Nike Fuel verbruikten ze dan met dat nietsdoen?

Drie uur lopen over de savanne om een beest te vangen kost 3500 Nike Fuel. Overigens moesten Kenianen harder lopen dan Europeanen omdat Antilopes harder rennen dan damherten. Daarom winnen ze nu nog marathons. 3500 Nike Fuels plus het heen en weer lopen naar het kampvuur moet per dag zo’n 6000 punten gekost hebben. Dat is toch mooi twee keer zoveel als de gemiddelde veertigjarig kantoorbeambte haalt.

Mijn doel moet omhoog. Elk uur zal ik tien minuten gaan springen of ik zal elke dag twee uur bergen beklimmen. Er moet iets gebeuren of mijn lijf gaat devolueren tot het uitgezakte ambtenarenlichaam waarmee de straten gevuld zijn. Met de Nike armband om zal ik me omtoveren tot een überfitte oermens.